چگونه می توان نیروی الکترومغناطیسی را در طبیعت اندازه گیری کرد؟

برای اندازه گیری نیروهای الکترومغناطیسی بافندگی از طریق طبیعت ، دانشمندان تبدیل به کارآگاهان مسلح به ابزارهای عجیب و غریب می شوند. یک زمین شناس را با یک مغناطیس سنج به اندازه کوله پشتی ، که سنسورهای آن زمزمه های مغناطیسی را از کلیدهای غنی از آهن گرفته تا فعالیت آتشفشانی باستانی خراب می کنند ، تصویر کنید. در این نزدیکی ، یک زیست شناس یک سنسور جلوه ای از تالار ضد آب را به پوسته لاک پشت دریایی می رساند و چگونه میدان مغناطیسی زمین سفر عبور اقیانوس خود را هدایت می کند.

برای سیگنال های ضعیف تر ، همه چیز یخی می شود. تیم های قطب جنوب دستگاه های حساس به Squids-Super را که توسط نیتروژن مایع سرد شده اند ، مستقر می کنند تا موج های مغناطیسی ضعیف را از شکوفه های پلانکتون در زیر ورق های یخ بدست آورند. در همین حال ، شکارچیان طوفان گردبادها را با چرخش "کارخانه های میدانی" که به کامیون های وانت پیچیده شده اند ، تعقیب می کنند و از خشم برقی در داخل رعد و برق نقشه برداری می کنند.

طبیعت با سر و صدا می جنگد. یک محقق که در حال مطالعه قارچ های برقی در یک جنگل بارانی است ، ممکن است دخالت از خطوط برق دوردست را انجام دهد. راه حل؟ او شبکه های سیم مس خانگی را در اطراف مستعمرات قارچی دفن می کند و جریان های ولگرد را زمین می زند. برخی دیگر باتری های خندق برای چوب های خورشیدی ، ماه ها در بیابان ها باقی مانده اند تا نوسانات خلقی مغناطیسی زمین را ضبط کنند.